ေဆာ့ဖ္၀ဲတစ္ခုေၾကာင့္ အၾကားအာ႐ံုခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့အငွားယာဥ္ေမာင္းေတြအေနနဲ႔ ေတာင္ကိုရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ဆိုးလ္ကလမ္းမေတြမွာကားေမာင္းႏုိင္ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။လီဒယ္ဟိုက ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္မွာနားမၾကားတဲ့အငွားယာဥ္ေမာင္းေတြထဲကတစ္ေယာက္ျဖစ္လာပါတယ္။နားၾကားကိရိယာတပ္တာေတာင္မွ သူ႔ရဲ႕အၾကားအာ႐ံုကမၾကားႏုိင္တဲ့အေနအထား႐ွိေနတဲ့ လီနဲ႔ သူ႔လိုတျခားအငွားယာဥ္ေမာင္းေတြအတြက္ ေကာ့တပ္ဆိုတဲ့ေတာင္ကိုရီးယားကလုပ္ငန္းသစ္တစ္ခုကဆက္သြယ္ေရးအကူအညီနည္းပညာတစ္ခုကိုဖန္တီးထားပါတယ္။ ယာဥ္ေမာင္းနဲ႔ခရီးသည္ၾကားေကာင္းေကာင္းဆက္သြယ္ႏိုင္ေစဖို႔ ကားတစ္စီးေပၚမွာတက္ဘလက္(၂)လံုး႐ွိေနၿပီးတစ္လံုးကေနာက္ခန္းကိုမ်က္ႏွာမူထားသလိုေနာက္တစ္လံုးကေတာ့ ယာဥ္ေမာင္းေဘးနားမွာ႐ွိပါတယ္။ ခရီးသည္ေတြအေနနဲ႔ သူသြားခ်င္တဲ့ေနရာကိုေျပာတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေရးတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တက္ဘလက္မွာစာ႐ိုက္တာပဲျဖစ္ျဖစ္နဲ႔ေျပာႏုိင္တာပါ။ တက္ဘလက္ေတြမွာကိုရီးယားဘာသာနဲ႔ တိတ္ဆိတ္ေနတယ္လို႔ အဓိပၸာယ္ရတဲ့ ဂိုယိုဟန္တကၠဆီအက္ပလီေကး႐ွင္းကိုအသံုးျပဳထားပါတယ္။

အၾကားအာ႐ံုခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့အငွားယာဥ္ေမာင္းတစ္ေယာက္ေမာင္းမယ္ဆိုရင္ဆိုးလ္ၿမိဳ႕ရဲ႕လူသြားမ်ားတဲ့လမ္းေတြမွာ အႏၱရာယ္ျဖစ္လာႏုိင္တယ္ဆိုတဲ့ခရီးသည္ေတြရဲ႕စိုးရိမ္စိတ္ေတြကဒီနည္းပညာေၾကာင့္ သက္သာေနတာပါ။ (ကားေပၚစတက္ေတာ့ စိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးေတာ့ျဖစ္သြားေပမဲ့ သူကသာမန္ယာဥ္ေမာင္းေတြထက္ ကားေမာင္းတာကိုပိုအာ႐ံုစိုက္ တာေတြ႔ရတယ္။ ဆင္းခ်င္တယ္လို႔ဘယ္လိုေျပာရမလဲလို႔ေတြးေနတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့လည္းကားေပၚမွာအသံသေကၤတျပလို႔ရတာေတြ႔တယ္။ တျခားတကၠဆီေတြနဲ႔မကြာပါဘူး။)အကြာအေ၀းျပဖို႔ မိုက္က႐ိုဖုန္းကေနေျပာတဲ့စနစ္လိုေဘးကင္းတဲ့ေမာင္းႏွင္မႈျဖစ္ေအာင္အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစတဲ့ကိရိယာေတြ လည္းကားေတြမွာတပ္ဆင္ထားပါတယ္။ အဲဒီကိရိယာေတြကရဲကားေတြ၊ လူနာတင္ကားေတြနဲ႔ မီးသတ္ကားေတြရဲ႕အခ်က္ေပးသံေတြကိုခြဲျခားႏုိင္ၿပီးကားစတီယာမွာတုန္ခါတာ၊ ပံုေတြျပတာနဲ႔ ယာဥ္ေမာင္းကို ျပန္အခ်က္ျပပါတယ္။(ဒီကိရိယာေတြကအၾကားအာ႐ံုခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့လူေတြရဲ႕စိတ္ပင္ပန္းမႈေတြနဲ႔ အာ႐ံုေၾကာေတြအတြက္ဖိအားျဖစ္မယ့္ဟာေတြကိုေလွ်ာ့ ခ်ေပးႏုိင္ၿပီးမတူတဲ့အသံေတြကိုအတိအက်ခြဲေပးႏုိင္ပါတယ္။ )